گاه گاه برای خودم که چنین تنها شدم ......

               میخوام بگم هنوزم دوستت دارم

                                                           منو تنها نگذار

     غم هايم سنگين است

     دلم همچوآ ينه اي شكسته

     و از چشمانم خون مي بارد

      من همه دردم

  من  در اين زندان در اين زنجير

    نام تو را مي خوانم ......

وبس.......

همیشه در قلبه منی 

                                                      سمیه جانم

دیگه نای موندنم نیست   

نفسای خوندنم

دوست دارم امشب بمیرم  

تا که باز آروم بگیرم 

همه باز ترانه سازن 

نمیخوان با من بسازن 

منه آشفته با حسرت 

دوست دارم برم تو غربت 

دل بدم به دست غربت

جایی که باشه محبت

بی خیال هر چی تنهاست 

میدونم خدایی اونجاست

من تنها تو شب تو

میزنم آروم رو گیتار

میخوام از خدا بخونم

قدر تنهایی بدونم

کجا برم کجا برم

جایی که آدم نباشه

تنهایی خدا باهاشه

این تمام آرزومه

که حسین پیشم بیاد و بمونه

بین دو راهی موندم

                                 دانی شمع به پروانه چه گفت ؟

 گفت : ای عاشق بیچاره فراموش شوی

پروانه سوخته نیز جوابش را داد و گفت : طولی نکشد تو هم خاموش شوی

حال سوخته را سوخته دلی داند بس

شمع دانست که جان دادن پروانه چیست

               با خاطراتت میروم                            از کوچه باغها میگذرم

                                   به آنسوی کوهها سفر میکنم......