در این دیار تنهایی
همان رهگذار غربت مدائن هستم
با بقچه ای لبریز از فریاد
پا به پای غروب دلم مسافر غمکوچه های بارانیست
من از نهایت اندوه عشق می آیم
و
جاده محبت از سفر خالیست
تنها گره گاه اندیشه ام با شب میشکند
و تنها مشغله ی افهامم چند سطریست
که در این فضای مجازی تقدیم میکنم
بسان تحفه سبزی از